Sopot uczy segregacji i bezpieczeństwa: program Inpost for Cities dotarł do blisko 4 tys. osób

Program Inpost for Cities w Sopocie był działaniem edukacyjno-profilaktycznym, które łączyło tematykę ekologiczną z bezpieczeństwem na drogach i zakończyło się po objęciu blisko 4 tys. osób. Całość finansował Inpost w ramach wspomnianej inicjatywy miejskiej.

Na czym polegał sopocki program ekologiczny?

Program miał dwa filary: naukę ograniczania odpadów, czyli podejście „less waste”, oraz profilaktykę bezpieczeństwa na drogach. Zajęcia nie ograniczały się do jednej grupy wiekowej, dlatego warto spojrzeć na nie jak na wielopoziomową kampanię, a nie pojedynczy warsztat.

Przedszkolaki uczą dorosłych segregacji

Pierwsza część nosiła tytuł „Less Waste – Przedszkolaku, naucz segregacji swojego seniora”. Jej idea jest prosta: dziecko zdobywa wiedzę w przedszkolu i przenosi ją do domu, gdzie może wpływać na nawyki starszych członków rodziny. Do zajęć użyto dużych plansz i gry Twister XXL, a same plansze zostały na stałe w grupach, więc nauka nie kończy się wraz z jednym spotkaniem.

Dzieci poznawały zasadę 5R, w której wymieniono m.in. redukcję odpadów, ponowne użycie i recykling. Na koniec każde przedszkole otrzymało drobne upominki w postaci ekologicznych przyborów na biurko w kształcie kontenerów. Ważnym elementem były też nowe pojemniki na zużyte baterie, ustawione w przestrzeni publicznej, co przenosi temat z sali zajęć na ulicę.

Czym różniła się część dla szkół?

Druga część, „Zobacz, zanim zdecydujesz – profilaktyka poprawnych nawyków”, była skierowana do starszych uczniów. Warsztaty prowadziła Straż Miejska w Sopocie, a zajęcia objęły 8 szkół podstawowych i ponadpodstawowych.

Ćwiczenia z goglami symulującymi skutki działania alkoholu, narkotyków oraz rozpraszania uwagi pozwalały uczniom zobaczyć konsekwencje wyborów, zanim podejmą je naprawdę. Program uzupełniono o tematy asertywności, presji rówieśniczej, a także konsekwencji prawnych i zdrowotnych.

Ile osób objął program w liczbach?

Poniższe zestawienie pokazuje, jak zasięg rozkładał się między poszczególne grupy odbiorców.

Grupa odbiorców	Liczba placówek	Liczba osób	Forma
Przedszkola (część 1)	12	635 dzieci	Plansze, gra Twister XXL, ogrody przedszkolne
Szkoły (część 2)	8	ok. 1500 uczniów	Warsztaty Straży Miejskiej, gogle symulacyjne
Festyny rodzinne	–	ok. 1500 osób	Rodzice, seniorzy, turyści
Łącznie	–	blisko 4 tys.	–

Warto zauważyć, że festyny dotarły do dorosłych, czyli grupy, do której program dzieci miał przecież trafić pośrednio. Dwa główne kanały, dzieci w placówkach i rodziny na imprezach, uzupełniały się.

Co z tego wynika dla mieszkańców i innych miast?

Najbardziej praktyczny wniosek dotyczy samego modelu. Sopocki program pokazuje, że edukacja ekologiczna działa najlepiej wtedy, gdy łączy zajęcia z trwałym wyposażeniem, takim jak plansze w grupach czy pojemniki na baterie. Jednorazowa lekcja szybko się zapomina, a stałe elementy przypominają o zasadach na co dzień.

Drugi wniosek dotyczy połączenia tematów. Zestawienie ochrony środowiska z bezpieczeństwem na drogach i profilaktyką wydaje się na pierwszy rzut oka przypadkowe, ale wspólnym mianownikiem jest tu odpowiedzialność za własne wybory i ich skutki. Dla samorządów to sygnał, że taki projekt można zbudować z partnerami spoza administracji, a lokalne służby mogą być realnym źródłem wiedzy dla młodzieży.

Dla rodziców najważniejsza lekcja jest najprostsza: dzieci z przedszkola potrafią uczyć dorosłych, o ile dostaną po temu okazję i narzędzia.