Przemysł tworzyw sztucznych w Wietnamie: wzrost, eksport i recykling

Przemysł tworzyw sztucznych w Wietnamie to jedna z dynamiczniej rozwijających się gałęzi gospodarki, która łączy szybki wzrost produkcji i eksportu z poważnym wyzwaniem: co zrobić z odpadami, które te produkty zostawiają po sobie.

Jak duży jest wietnamski przemysł tworzyw sztucznych?

Według danych podanych przez Vietnam.vn branża obejmuje ponad 6000 przedsiębiorstw i daje pracę setkom tysięcy osób. Jej wartość w 2024 roku wyniosła 31,4 mld USD, a w 2025 roku szacowano ją na ok. 34,3 mld USD. To wzrost o ok. 2,9 mld USD, czyli około 9 procent w ciągu jednego roku.

Wskaźnik	Wartość
Liczba przedsiębiorstw	ponad 6000
Wartość branży, 2024	31,4 mld USD
Wartość branży, 2025 (szacunek)	ok. 34,3 mld USD
Eksport w 2025 (szacunek)	ok. 10 mld USD
Rynki eksportowe	ponad 190 krajów i terytoriów

Przy orientacyjnym kursie ok. 4 zł za dolara wartość branży w 2025 roku odpowiadałaby mniej więcej 137 mld zł. Taka skala tłumaczy, dlaczego kwestia recyklingu nie jest w Wietnamie sprawą niszową.

Jakie produkty z tworzyw sztucznych kupuje się najczęściej?

Najczęściej kupowane są pudełka śniadaniowe, butelki na wodę i pojemniki na żywność. To artykuły codziennego użytku, a więc ich zużycie jest duże, a odpady szybko narastają w gospodarstwach domowych.

Do czego wykorzystuje się tworzywa sztuczne?

Tworzywa znajdują zastosowanie w opakowaniach, budownictwie, transporcie, elektronice, opiece zdrowotnej i rolnictwie. W motoryzacji stanowią znaczną część masy przeciętnego samochodu, co pokazuje, jak szeroko materiał ten przenika do współczesnej gospodarki.

Dlaczego recykling jest kluczowym wyzwaniem dla branży?

Celem branży jest ograniczenie uwalniania odpadów plastikowych do środowiska. Problem polega na tym, że przy tak dużej produkcji i eksporcie każdy niedoszacowany strumień odpadów przekłada się na realne zanieczyszczenie rzek, gleby i oceanów.

Czy system EPR może pomóc w recyklingu?

Przewodniczący Wietnamskiego Stowarzyszenia Producentów Tworzyw Sztucznych, Dinh Duc Thang, postuluje, aby mechanizm EPR (rozszerzona odpowiedzialność producenta) promował recykling. Idea jest prosta: to producent, który wprowadza opakowanie na rynek, ponosi część odpowiedzialności za jego zebranie i ponowne wykorzystanie.

Jaki jest status globalnego traktatu o plastiku?

Proces tworzenia globalnego traktatu o zanieczyszczeniu plastikiem jest w toku. Oznacza to, że zasady dotyczące produkcji, obrotu i odpadów z tworzyw mogą w najbliższych latach zostać ujednolicone między państwami, także tymi, które są głównymi eksporterami.

Co wietnamski przemysł oznacza dla Polski i Unii Europejskiej?

Dla polskiego rynku najważniejsze jest europejskie rozporządzenie PPWR, które określa wymogi dotyczące ograniczania, projektowania i recyklingu opakowań. Produkty importowane do Unii muszą spełniać te normy, więc eksporterzy z Azji, w tym z Wietnamu, będą musieli dostosować swoje opakowania do unijnych wymagań. Dla polskich konsumentów oznacza to stopniowe ujednolicanie standardów: opakowanie, które trafia na półkę w Polsce, ma być łatwiejsze do odzyskania i ponownego przetworzenia.

Co to oznacza dla Ciebie?

Jeśli kupujesz pudełka, butelki czy pojemniki z tworzyw, zwróć uwagę, że ich dalsze życie zależy od systemu zbiórki, a nie tylko od producenta. Wybieraj produkty wielokrotnego użytku tam, gdzie to możliwe, segreguj odpady i sprawdzaj, czy opakowanie nadaje się do recyklingu w Twojej gminie. Rosnąca skala produkcji w Azji i unijne przepisy pokazują, że odpowiedzialność za plastik będzie coraz wyraźniej przesuwana na producentów, co w dłuższej perspektywie powinno przekładać się na prostsze i bardziej przejrzyste opakowania.